S U S M A R A M!
Men bir gulam,
yük altında ezilmişem, gardaşım,
Sevinç bilmez
bir mahkumam, ahu-zardır sırdaşım.
Damga vurub,
zencirleyib tullamışlar zindana,
Karlı-buzlu
cehennemler mesken olmuşdur bana.
Mene dinme, sus
deyirsen, ne vahtacan susacam,
Buhranların,
hicranların, mahbesinde galacam?
Niye susum,
konuşmayım, insanlıkda payım var,
Menim ana
vatanımdır talan olan bu diyar.
Niye susum,
konuşmayım, Türk yurdudur bu toprak,
Oğuzların,
elhanların vatanında kimdir, bak!
Bu dünyada
azadlığı şan şöhretten üstün tut,
Alçaklığı,
yaltaklığı rezilliyi sen unut!
Nece susum,
konuşmayım, men eyleyim heyanet?
Hanı sevgi, hanı
vatan, de harda galdı millet?
Men bir gulam,
yerim altun, suyum gümüş, özüm aç,
Atam mahkum,
anam sail, elim her şeye möhtaç.
Men Türk
evladıyam, derin aklım, zekam var,
Ne vahtacan
çiynimizde gezecekdir yağılar?
Ne kadar ki,
hakimlik var, mahkumluk var, ben varam,
Zülme garşı
isyankaram, ezilsem de susmaram!”
AHMET CEVAT
